• 1404/10/15 - 12:19
  • تعداد بازدید خبر : 7
  • زمان مطالعه : 2 دقیقه

ارتحال حضرت زینب (س) و تغییر قبله مسلمین از بیت المقدس به مکه معظمه

آنچه امروز غنیمت می‌دانی، فردا برای تو غرامت است و آنچه را از پیش فرستاده‏ای، خواهی یافت؛ خدا بر بندگان ستم روا ندارد، به او شکوه می‌کنم و بر او اعتماد می‌جویم؛ پس هر نیرنگی که داری بکن و هر تلاشی که می‌توانی بنما و هر کوششی که داری به کار گیر، به خدا سوگند نمی‌توانی یاد ما را محو کنی و سروش ما را بمیرانی، و به جلال ما هرگز نخواهی رسید و لکه‏ی ننگ این ستم را از دامن خود نتوانی شست؛ رأی و تدبیر تو سست و زمان دولت تو اندک و جمعیت تو به پریشانی خواهد کشید، در آن روز که هاتفی فریاد زند: الا لعنه الله علی القوم الظالمین ...»

 

 

به گزارش روابط عمومی مدیریت امور حقوقی دانشگاه

محمدرضا صحراپیما مدیرت امور حقوقی دانشگاه ضمن تسلیت این روز همچنین افزود: زینب کبری (علیهاالسلام)، پیام‏آور خون شهدای کربلا و همراه امام حسین (علیه‏السلام) در نهضت خونین عاشوراست. حضرت زینب (س)، دختر امیرالمؤمنین (علیه‏السلام) و فاطمه‏ی زهرا (سلام الله علیها) در سال پنجم هجری، روز 5 جمادی‏الاولی در مدینه، پس از امام حسین (علیه‏السلام) به دنیا آمد. فضایل و خصایص نیکوی وجود حضرت زینب (س)، تا بدان حد بود که القابی همچون عقیله‏ی بنی‏هاشم؛ موثّقه (مورد وثوق و اطمینان)؛ عالمه؛ فاضله و کامله را که بیانگر کمال شخصیـت است، به ایشان نسبـت می‌داده‏اند. کـلـمه‏ی زینب را مخـفـف، زین أب به معـنای زینت پدر دانسته‌اند.امام حسین (علیه‏السلام) به هنگام دیدار، به احترامشان از جا برمی‌خاستند. زینب کبری (علیهاالسلام)، از جدّشان رسول خدا (ص) و پدرشان امیرالمؤمنین و مادرشان فاطمه زهرا (علیهم‏السلام) حدیث روایت کرده‌اند. این بانوی بزرگ دارای قوت قلب، فصاحت زبان، شجاعت، زهد و ورع، عفاف و شهامت فوق‏العاده بود؛ وقتی امام حسین (علیه‏السلام)، پس از امتناع از بیعت با یزید، از مدینه به قصد مکه خارج شدند، حضرت زینب (علیهاالسلام) نیز با دو فرزند خویش همراه ایشان گشتند. مرحوم سپهر، سیره‏نویس معروف می‌گوید: در مراتب فضل زینب کبری (سلام الله علیها) سخن بسیار است: ... در صبر و شکیبایی چنان بود که همگان را متحیّر می‌ساخت. اگر اندکی از سنگینیِ مصائب او، بر دوش کوه‌ها و آسمان و زمین قرار گیرد، آن‌ها را متلاشی می‌کند. به راستی از آغاز آفرینش انسان تاکنون زنی به بردباری، ایثار و شجاعت او دیده نشده است در طول نهضت عاشورا، نقش فداکاری‏های عظیم حضرت زینب (علیهاالسلام)، بسیار مشاهده می‌گردد. او سرپرست کاروان اسیران اهل بیت، مراقبت‏کننده از امام زین‏العابدین (علیه‏السلام) و افشاگر ستمگری‏های اموی با خطبه‏های آتشین خود بود. پس از عاشورا و در سفر اسارت، در کوفه و دمشق، خطابه‏های آتشینی ایراد کرد و رمز بقای حماسه‏ی کربلا و بیداری مردم گشت. پس از بازگشت به مدینه نیز در مجالـس ذکـری که برای شهـدای کربلا داشت، به سخنوری و افـشـاگـری می‌پرداخت. صبر و بردباری آن حضرت تا بدان جا بود که ایشان به قهرمان صبر مشهور شدند.گوشه‏ای از خطابه‏ی آتشین زینب کبری (علیهاالسلام) که در نهایت شجاعت در مجلس یزید، در شام ایراد گردید، چنین است: «... آنچه امروز غنیمت می‌دانی، فردا برای تو غرامت است و آنچه را از پیش فرستاده‏ای، خواهی یافت؛ خدا بر بندگان ستم روا ندارد، به او شکوه می‌کنم و بر او اعتماد می‌جویم؛ پس هر نیرنگی که داری بکن و هر تلاشی که می‌توانی بنما و هر کوششی که داری به کار گیر، به خدا سوگند نمی‌توانی یاد ما را محو کنی و سروش ما را بمیرانی، و به جلال ما هرگز نخواهی رسید و لکه‏ی ننگ این ستم را از دامن خود نتوانی شست؛ رأی و تدبیر تو سست و زمان دولت تو اندک و جمعیت تو به پریشانی خواهد کشید، در آن روز که هاتفی فریاد زند: الا لعنه الله علی القوم الظالمین ...»

 

من الله توفیق

محمدرضا صحرا پیما 

مدیریت امور حقوقی دانشگاه

  • گروه خبری : مدیریت امور حقوقی دانشگاه
  • کد خبر : 150258
کلمات کلیدی
{author_name}
تصویر نویسنده :

آخرین بروز رسانی : 1404/10/15 12:19